Biografia Bruca Lee długa

 

 

Bruce Jun Fan Lee urodził się w godzinie Smoka, między 6 a 8 rano, w roku Smoka 27 listopada 1940 roku w szpitalu Jackson Street w chińskiej dzielnicy San Francisco. Bruce był czwartym dzieckiem urodzonym przez Lee Hoi Chuena i jego żonę Grace Ho. Miał dwie starsze siostry, Phoebe i Agnes, starszego brata, Petera i młodszego brata, Roberta. Rodzice Bruce'a nadali mu imię "Jun Fan". Angielska nazwa, BRUCE, została wydana dziecku przez pielęgniarkę ze szpitala Jackson Street, chociaż nigdy nie używał tego imienia, dopóki nie wszedł do szkoły średniej i nie rozpoczął studiów nad Język angielski.

 W wieku trzech miesięcy Lee Hoi Chuen, jego żona Grace i malec Bruce wrócili do Hongkongu, gdzie Bruce miał zostać wychowany do 18 roku życia. Najsłynniejszym wspomnieniem jego wczesnych lat było okupowanie Hongkongu przez Japończyków podczas jego pobytu w Hongkongu. II wojna światowa (1941-1945). W wieku 13 lat Bruce został przedstawiony Mistrzowi Yip Manowi, nauczycielowi stylu gung fu Wing Chun. Przez pięć lat Bruce uczył się pilnie i stał się bardzo biegły. Wielce czcił Yip Man'a jako mistrza i mądrego męża i często odwiedzał go w późniejszych latach.

 

 W szkole średniej jednym z osiągnięć Bruce'a było wygranej międzyszkolne mistrzostwa boksu przeciwko studentowi z Anglii, w którym przestrzegano zasad markizów z Queensbury i nie wolno było kopać. Bruce był także wspaniałym tancerzem, a w 1958 roku wygrał mistrzostwa Cha Cha w Hong Kongu. Studiował taniec tak wytrwale, jak robił gung fu, trzymając notes, w którym zanotował 108 różnych kroków cha cha. Oprócz studiów, gung fu i tańca, Bruce był także aktorem dziecięcym pod okiem swojego ojca, który od najmłodszych lat musiał wiedzieć, że Bruce ma pasję do popisu. Do wieku 18 lat pojawił się w 20 filmach.

 W wieku 18 lat, Bruce szukał nowych perspektyw w swoim życiu, podobnie jak jego rodzice, którzy byli zniechęceni, że Bruce miał problemy z walką i nie zrobił postępów akademickich. W kwietniu 1959 roku, mając w kieszeni 100 dolarów, Bruce wsiadł na parowiec do amerykańskiej linii Presidents Line i rozpoczął swoją podróż do San Francisco.

 

Bruce nie pozostał długo w San Francisco, ale podróżował do Seattle, gdzie przyjaciel rodziny, Ruby Chow, miał restaurację i obiecał Bruce'owi pracę i mieszkanie. Do tej pory Bruce pozostawił za sobą pasję aktorską i taneczną i chciał dalej rozwijać swoją edukację. Zapisał się do Edison Technical School, gdzie spełnił wymagania dotyczące ukończenia szkoły średniej, a następnie zapisał się na University of Washington. Na uniwersytecie Bruce specjalizował się w filozofii. Jego zamiłowanie do gung fu zainspirowało pragnienie zagłębienia się w filozoficzne podstawy, a wiele jego pisemnych esejów w tych latach odsyłało filozoficzne zasady do pewnych technik sztuk walki.

Bruce i Linda pobrali się w 1964 roku. W tym czasie Bruce zdecydował się na karierę w nauczaniu gung fu. Opuszczając szkołę w Seattle w rękach Taky'ego Kimury, Bruce i Linda przeprowadzili się do Oakland, gdzie Bruce otworzył swoją drugą szkołę u Jamesa Lee.

 

Będąc w Stanach Zjednoczonych od pięciu lat, Bruce pozostawił po sobie zamiar kariery zawodowej i całkowicie poświęcił się sztuce walki jako zawodzie. W 1964 Bruce został zakwestionowany przez niektórych ludzi z Gung Fu z San Francisco, którzy sprzeciwili się jego nauczaniu nie-chińskich studentów. Bruce podjął wyzwanie, a mężczyźni przybyli do kwoon w Oakland w wyznaczonym dniu. Warunki były takie, że gdyby Bruce został pokonany, przestałby nauczać nie chińczyków. To była krótka walka, jego przeciwnik się poddał, gdy Bruce przygwoździł go do podłogi. Mimo że wygrał, był zdyszany i zniechęcony, nie mogąc go zdławić w ciągu trzech minut. To był punkt zwrotny dla Bruce'a w jego eksploracji jego sztuki walki i poprawie jego sprawności fizycznej. Tak rozpoczęła się ewolucja Jeet Kune Do.

 

 W ciągu trzech lat, które Bruce studiował na uniwersytecie, wspierał się przez nauczanie gung fu, po tym czasie zrezygnował z pracy w restauracji, wypychając gazety lub inne dziwne prace. Małe grono przyjaciół, których nauczał Bruce, zachęciło go do otwarcia prawdziwej szkoły gung fu i naliczenia nominalnej kwoty za nauczanie, aby utrzymać się podczas nauki w szkole. Jedną z jego ucznennic w 1963 roku była będąca studentem pierwszego roku na University of Washington, Linda Emery. Linda wiedziała,  kim Bruce był z jego gościnnych wykładów z chińskiej filozofii w Garfield High School, gdzie była studentką, a latem po ukończeniu studiów, na prośbę swojej chińskiej dziewczyny, Sue Ann Kay, Linda zaczęła brać lekcje gung fu.

 

Tak jak Bruce zacementował swoje plany rozszerzenia swoich szkół sztuk walki, los wkroczył, aby przenieść swoje życie w innym kierunku. W sierpniu 1964 r. Ed Parker, powszechnie uważany za ojca amerykańskiego Kenpo, zaprosił Bruce'a do Long Beach w Kalifornii, aby dał pokaz na swoim Pierwszym Międzynarodowym Turnieju Karate. Członkiem widowni był Jay Sebring, znany fryzjer gwiazd. Jay powiedział swojemu klientowi, Williamowi Dozierowi, o tym, że widziałem tego widowiskowego młodego Chińczyka, który kilka dni wcześniej demonstrował gung-fu. Pan Dozier uzyskał kopię filmu, który został zrobiony w turnieju Eda Parkera. W następnym tygodniu zadzwonił do Bruce'a w domu w Oakland i zaprosił go, by przyjechał do Los Angeles na test ekranowy.

 

Mniej więcej w tym samym czasie zmieniło się również życie osobiste Bruce'a. Jego własny syn, Brandon Bruce Lee, urodził się 1 lutego 1965 roku. W tydzień później ojciec Bruce'a, Lee Hoi Chuen, zmarł w Hong Kongu. Bruce był zadowolony, że jego ojciec wiedział o narodzinach pierwszego wnuka w rodzinie Lee. W tym czasie Bruce był w okresie przejściowym, decydując o tym, czy zrobić karierę zawodową, czy kontynuować ścieżkę otwierania ogólnokrajowych szkół gung fu. Jego decyzja polegała na skupieniu się na aktorstwie i przekonaniu się, czy mógłby przekształcić go w produktywną karierę, która ukazała jego zamiłowanie do sztuk walki. Bruce uwielbiał uczyć gung fu i kochał swoich uczniów. Zaczął jednak dostrzegać, że jeśli jego szkoły staną się liczniejsze, straci kontrolę nad jakością nauczania. Jego zamiłowanie do sztuk walki było takie, że nie chciał osłabiać jakości, z jaką się do tego zbliżał.

 

Lata 1967-1971 były chude lata dla rodziny Lee. Bruce ciężko pracował nad rozwojem kariery aktorskiej i dostał role w kilku serialach telewizyjnych i filmach. (Zobacz Filmografia) Aby wesprzeć rodzinę, Bruce wykładał prywatne lekcje w Jeet Kune Do, często dla osób z branży rozrywkowej. Wśród jego klientów znaleźli się m.in. Steve McQueen, James Coburn, Stirling Silliphant, Sy Weintraub, Ted Ashley, Joe Hyams, James Garner, Kareem Abdul Jabbar i inni. Kolejnym błogosławieństwem było pojawienie się córki, Shannon Emery Lee, 19 kwietnia 1969 roku. Przyniosła wielką radość domowi Lee i wkrótce miała swojego tatę wokół małego palca. W tym czasie Bruce kontynuował proces, który rozpoczął w Oakland w 1964 roku, ewolucję jego stylu walki, którą nazwał Jeet Kune Do, "The Way of the Intercepting Fist".

 Bruce był oddany kulturze fizycznej i trenował z oddaniem. To właśnie jego gorliwość doprowadziła do kontuzji, która miała stać się chronicznym źródłem bólu przez resztę życia. Pewnego dnia w 1970 roku, bez rozgrzewki, coś, co zawsze robił, Bruce podniósł sztangę o wadze 125 funtów i wykonał "dzień dobry", ciężko raniąc plecy.

 

Po wielu bólach i wielu próbach stwierdzono, że doznał urazu czwartego nerwu krzyżowego. Kazano mu odpocząć w łóżku i powiedział, że niewątpliwie już nigdy nie zrobi gung fu. Przez następne sześć miesięcy Bruce leżał w łóżku. To był wyjątkowo frustrujący, przygnębiający i bolesny czas i czas na zdefiniowanie celów. Również w tym czasie wykonał wiele dzieł, które zachowały się. Po kilku miesiącach Bruce uruchomił własny program naprawczy i zaczął chodzić, ostrożnie na początku, i stopniowo zwiększał swoją siłę.

 

 W 1970 roku, kiedy Bruce odzyskiwał siły z powodu kontuzji pleców, wyruszył w podróż do Hongkongu z synem Brandonem w wieku pięciu lat. Producent z Hongkongu, Raymond Chow, skontaktował się z Brucem, by zainteresować go robieniem dwóch filmów dla Złotego Żniwa. Bruce postanowił to zrobić, twierdząc, że gdyby nie mógł wejść do frontowych drzwi amerykańskich wytwórni, pojechałby do Hong Kongu, tam się znalazł i wrócił przez boczne drzwi.

Latem 1971 r. Bruce opuścił Los Angeles, by polecieć do Hongkongu, a następnie do Tajlandii, gdzie powstał "The Big Boss", później również nazwany "Fists of Fury". Chociaż warunki pracy były trudne, a jakość produkcji niespełniający standardów przyzwyczajenia Bruce'a, "The Big Boss" był ogromnym sukcesem.

 

 We wrześniu 1971 roku Bruce przeniósł swoją rodzinę do Hongkongu, a film miał rozpocząć się w drugim z filmów kontraktowych. "Fist of Fury", zwane także "Chinese Connection", okazało się jeszcze większym sukcesem niż pierwszy film, który pobił rekord wszech czasów. Teraz, gdy Bruce zakończył kontrakt z Golden Harvest i stał się bankowym towarem, mógł zacząć mieć większy wkład w jakość swoich filmów. W przypadku trzeciego filmu nawiązał współpracę z Raymondem Chowem, zwanym Concord Productions. Bruce napisał nie tylko "The Way of the Dragon", zwaną także "Return of the Dragon", ale także ją wyreżyserował i wyprodukował. Po raz kolejny film pobił rekordy i teraz Hollywood słuchał.

 

Jesienią 1972 roku Bruce zaczął filmować "The Game of Death", historię, którą po raz kolejny wyobrażał sobie. Filmowanie zostało przerwane przez kulminację umowy z Warner Bros., aby zrobić pierwszą w historii koprodukcję amerykańską w Hong Kongu. Umowa została ułatwiona głównie dzięki osobistym relacjom Bruce'a z prezydentem Warner Bros., Tedem Ashleyem i sukcesami Bruce'a w Hong Kongu. To był ekscytujący moment i przełom w przemyśle filmowym w Hongkongu. Gra "The Game of Death" została wstrzymana, aby ustąpić miejsca filmowi "Enter the Dragon".

"Enter the Dragon" miał premierę w chińskim teatrze w Hollywood w sierpniu 1973 roku. Niestety, Bruce nie dożyłby otwarcia swojego filmu. 20 lipca 1973 r. Bruce miał niewielki ból głowy. Zaproponowano mu środek przeciwbólowy na receptę o nazwie "Equagesic". Po zażyciu pigułki położył się i zapadł w śpiączkę. Nie udało mu się obudzić. Dokonano rozległej patologii sądowej w celu ustalenia przyczyny jego śmierci, która nie była od razu widoczna. Dziewięciodniowe dochodzenie koronera odbyło się z zeznaniami podanymi przez renomowanych patologów przylatujących z całego świata. Determinacja była taka, że ​​Bruce miał nadwrażliwą reakcję na składnik leku przeciwbólowego, który spowodował obrzęk płynu w mózgu, powodując śpiączkę i śmierć.

Świat stracił w tym dniu genialną gwiazdę i ewolucję człowieka. Jego duch pozostaje inspiracją dla niezliczonych rzesz ludzi na całym świecie.

 

"Nie módl się o łatwe życie, módl się o siłę, by znieść trudne."

 

Bruce Lee bio

Artykuły

www.brucelee.org.pl

Nie szukaj  Diamentów by stać się Wodą

bądź Wodą by stać się Diamentem..

  1. pl
  2. en
12 lutego 2019

Facebook: Bruce Lee Poland

       e: bruceleepoland@gmail.com

BruceLeePoland

Legionowo

Polska

Web created : Marek Patryk Brański

         WITAJ - BRUCE LEE

Bruce Lee Poland 2010 - 2020